۱. چرا این مقاله را می‌نویسیم؟
ما در اَورین‌بال ادعای درمانی نداریم. این مطلب فقط نقل تاریخی است؛ می‌خوانیم بزرگان چه نوشته‌اند، تصمیم درمانی با پزشک شماست.
۲. مشخصات منبع
نام کتاب: القانون فی الطب
نویسنده: ابوعلی سینا (ابن‌سینا، ۳۷۰ تا ۴۲۸ قمری)
باب: مبحث شونیز، معروف به حبة‌السوداء و سیاه‌دانه، در بخش مفردات جلد دوم
درباره شماره صفحه: چون چاپ‌های قانون فرق می‌کند شماره صفحه واحد نیست. در چاپ‌های عربی زیر عنوان «شونیز» و در ترجمه فارسی قانون زیر عنوان «سیاه‌دانه» پیدایش می‌کنید.
۳. ابن‌سینا دقیقاً چه گفته است؟
ابن‌سینا مزاج سیاه‌دانه را گرم و خشک می‌داند و درباره روغن آن برای زدودن زگیل و خال و لک‌های سفید و پیسی مطلب آورده است.
مهم‌ترین جمله برای ما این است، نقل به مضمون از قانون: «اگر سیاه‌دانه را با عسل و آب تناول نمایند، برای سنگ کلیه و مثانه مفید است.»
در فهرست منافع آن هم به مواردی مثل ورم‌ها و جوش‌های چرکین، سردرد و سرگیجه، تنگی نفس و پاک‌سازی بدن از سموم اشاره کرده است. [۱][۴]
۴. این یعنی روزی یک قاشق بخوریم؟
نه. ابن‌سینا مقدار واحد «روزی یک قاشق» را برای همه تجویز نکرده است. در متون سنتی بعدی نسبت‌های مختلفی مثل یک واحد پودر تازه سیاه‌دانه با سه واحد عسل آمده، ولی این‌ها نسخه عمومی نیست. طبع سیاه‌دانه گرم و خشک در درجه سوم دانسته شده، یعنی مصرف بی‌رویه و بدون مصلح و مصرف در بارداری در طب سنتی منع شده است.
۵. نگاه امروز اَورین‌بال چیست؟
ما معجون عسل و سیاه‌دانه را با ترکیب شفاف روی لیبل عرضه می‌کنیم، نه به‌عنوان دارو. خواندن نظر ابن‌سینا ارزش تاریخی دارد ولی جای تشخیص و درمان را نمی‌گیرد. اگر بیماری کلیوی، بیماری خاص، بارداری یا داروی دائمی دارید، حتماً پیش از مصرف منظم با پزشک مشورت کنید.
جمع‌بندی:
اَورین‌بال؛ از کندوی ما تا اعتماد شما
